Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η Κύπρος παραβίασε το Άρθρο 5 § 1 της ΕΣΔΑ λόγω υπερβολικής και αδικαιολόγητης 13μηνης κράτησης αιτούντος άσυλο, ενώ δεν διαπίστωσε παραβίαση του Άρθρου 5 § 4.
Η υπόθεση αφορά στην προσφυγή (αρ. 5755/25) που κατατέθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) από Μαροκινό υπήκοο, στον οποίο επιβλήθηκε διοικητική κράτηση για λόγους εθνικής ασφάλειας κατά την είσοδό του στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Ο αιτών εισήλθε παράτυπα στην Κύπρο μέσω των μη ελεγχόμενων από την Δημοκρατία περιοχών στις 10 Ιανουαρίου 2019 και υπέβαλε αίτημα ασύλου. Κατά τον έλεγχο των στοιχείων του, διαπιστώθηκε ότι ήταν καταχωρισμένος ως ύποπτος κατηγορίας Β σε βάση δεδομένων αλλοδαπής υπηρεσίας συνεργαζόμενης με την Αστυνομία Κύπρου για ενδεχόμενη εμπλοκή σε τρομοκρατικές δραστηριότητες, με αποτέλεσμα να εκδοθεί διάταγμα κράτησής του βάσει του περί Προσφύγων Νόμου για λόγους εθνικής ασφάλειας.
Αν και η Υπηρεσία Ασύλου τον αναγνώρισε αρχικά ως πρόσφυγα, στη συνέχεια ανακάλεσε το καθεστώς αυτό θεωρώντας τον απειλή για την ασφάλεια του κράτους, ενώ η προσφυγή του κατά της εν λόγω απόφασης παρέμεινε εκκρεμής ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας.
Ο αιτών προσέβαλε τη νομιμότητα της κράτησής του στα εγχώρια δικαστήρια, τα οποία απέρριψαν τις προσφυγές του βασιζόμενα και σε εμπιστευτικά/απόρρητα έγγραφα που υπέβαλε το κράτος χωρίς αυτά να αποκαλυφθούν στον ίδιο.
Τελικά, στις 24 Φεβρουαρίου 2020, το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε την αποφυλάκισή του κατόπιν αίτησης habeas corpus, κρίνοντας ότι οι αρχές απέτυχαν να δικαιολογήσουν τη συνέχιση της κράτησής του μετά από 13,5 μήνες, καθώς δεν προσκόμισαν ουσιαστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν την παραμονή του κινδύνου.
Στην αξιολόγησή του, το ΕΔΔΑ εξέτασε τις αιτιάσεις του προσφεύγοντος σχετικά με την παραβίαση του Άρθρου 5 § 1 (δικαίωμα στη ελευθερία και την ασφάλεια) και του Άρθρου 5 § 4 (δικαίωμα ταχείας και δίκαιης δικαστικής εξέτασης της νομιμότητας της κράτησης) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Όσον αφορά το Άρθρο 5 § 1, το Δικαστήριο διαπίστωσε παραβίαση, κρίνοντας ότι δεν υπήρχε επαρκώς στενός σύνδεσμος μεταξύ της κράτησης και του σκοπού της αποτροπής μη εξουσιοδοτημένης εισόδου, ενώ η διάρκεια των 13,5 μηνών κρίθηκε υπερβολική και μη δικαιολογημένη.
Το ΕΔΔΑ επεσήμανε την έλλειψη σαφήνειας μεταξύ των εγχώριων αρχών ως προς τον ακριβή σκοπό της κράτησης, καθώς και την απουσία προόδου ή εξέλιξης της διαδικασίας ασύλου που να δικαιολογεί τη διατήρηση του μέτρου για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.
Αντιθέτως, όσον αφορά το Άρθρο 5 § 4, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπήρξε παραβίαση. Παρά τη μη αποκάλυψη ορισμένων εμπιστευτικών εγγράφων, το ΕΔΔΑ θεώρησε ότι το Διοικητικό Δικαστήριο είχε πλήρη πρόσβαση στο φάκελο, ενώ στον αιτούντα παρασχέθηκαν οι βασικοί ισχυρισμοί και είχε τη δυνατότητα μέσων ενημέρωσης και εκπροσώπησης από δικηγόρο ώστε να αμφισβητήσει τα στοιχεία.
Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο υποχρέωσε την Κυπριακή Δημοκρατία να καταβάλει στον προσφεύγοντα το ποσό των 5.000 ευρώ για ηθική βλάβη και 3.750 ευρώ για έξοδα και δαπάνες. (photo:pixabay.com)
Σχόλια