Απόρριψη αίτησης εξαίρεσης δικαστή: Προηγούμενες αποφάσεις του δικαστή που ο αιτητής θεωρεί άδικες και επιζήμιες γι' αυτόν δεν θεμελιώνουν λόγο εξαίρεσης

To Εφετείο απέρριψε αίτηση εξαίρεσης συγκεκριμένου δικαστή από την εκδίκαση υπόθεσης κρίνοντας ότι δεν αποτελούν λόγο εξαίρεσης τα παράπονα του εφεσείοντος για προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις του δικαστή τις οποίες θεωρεί άδικες και επιζήμιες για τον ίδιο.
Πέρα από την επίκληση των δύο προηγούμενων αρνητικών για αυτόν αποφάσεων, στην αίτησή του ο εφεσείων ανέφερε «πολλά και διάφορα για τον τρόπο που διορίζονται οι Δικαστές, τον τρόπο χειρισμού των υποθέσεων κλπ» όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά την απόφαση.  
Το κριτήριο για εξαίρεση Δικαστή έχει αναφερθεί μεταξύ άλλων στην υπόθεση Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Κύπρου ν. Βουλής των Αντιπροσώπων (Αρ. 2) (1990) 3 ΑΑΔ, σελ. 69, όπου στη σελίδα 80 αναφέρεται:
«Το κριτήριο για εξαίρεση Δικαστή είναι η δημιουργία δικαιολογημένης εντύπωσης ύπαρξης πραγματικής πιθανότητας προκατάληψης από το Δικαστή στο νου του μέσου εχέφρωνα πολίτη, ο οποίος γνωρίζει όλα τα γεγονότα.  Εικασίες και καχυποψίες μόνον δεν είναι αρκετές…»
Έχει επίσης λεχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Βικτώρια Νόρθροπ Κωνσταντίνου ν. Κωστάκη Κωνσταντίνου (2009) 1 ΑΑΔ 761:
«…Οι δικαστές δεν θα πρέπει να συναινούν σε αιτήματα εξαίρεσής τους χωρίς πραγματικό και ουσιαστικό λόγο, γιατί αλλιώς θα φτάναμε στο ενδεχόμενο ο διάδικος να επιλέγει το δικαστή που θα τον δικάσει…»
Όπως επισημαίνεται στην απόφαση (απόφαση της 25/5/2017 - έφεση αρ. 55/2012), από τη νομολογία, προκύπτει ότι εκείνος που αποφασίζει για την εξαίρεση ή μη είναι ο ίδιος ο Δικαστής (βλέπε Re Ευθύβουλος Λιασίδης (1999) 1 ΑΑΔ 185) και δεν παραπέμπεται το ζήτημα σε άλλο Δικαστή για εξέταση.
Κρίνοντας ότι τα παράπονα του αιτητή για προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις του συγκεκριμένου δικαστή, τις οποίες θεωρεί άδικες και επιζήμιες για τον ίδιο, δεν αποτελούν λόγο εξαίρεσης, «ακόμη και εάν αφορούσε το ίδιο νομικό ζήτημα και διατύπωση θέσεως πάνω σε νομικά ζητήματα από Δικαστή σε προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις δεν αποτελεί κώλυμα να επιληφθεί υπόθεσης μεταξύ των ιδίων ή άλλων διαδίκων στην οποία εγείρεται το ίδιο νομικό ζήτημα», το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα εξαίρεσης. 
«Διαφορετική αντιμετώπιση θα σήμαινε ότι οι διάδικοι επιλέγουν πλέον Δικαστή για εκδίκαση της υπόθεσής τους και εγώ ως Δικαστής δεν θα επιτελούσα το καθήκον μου το οποίο είναι η εκδίκαση της υπόθεσης», καταλήγει η απόφαση. (δημοσίευση απόφασης: cylaw.org)

Σχόλια

Χώρος Διαφήμισης

Χώρος Διαφήμισης

Το Νομικό & Δικαστικό Portal της Κύπρου