Επανάνοιγμα της υπόθεσης και συμπλήρωση της τελικής αγόρευσης του δικηγόρου μετά την επιφύλαξη της απόφασης


Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με ενδιάμεση απόφασή του της 30ης Απριλίου 2018 (αγ.1421/11) έκανε δεκτή την αίτηση με την οποία ζητήθηκε η έκδοση διατάγματος ή η χορήγηση αδείας του Δικαστηρίου που να επιτρέπει το εκ νέου άνοιγμα της υπόθεσης μετά την επιφύλαξη απόφασης και τη συμπλήρωση της τελικής αγόρευσης του δικηγόρου των εναγόντων/αιτητών σε απάντηση των ερωτήσεων του δικαστή.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση, το αίτημα βασίστηκε νομικώς «στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.38 θ.1 Δ.48 Θ.Θ 1-4, 8 και 9, Δ.57, στο Halsbury's Laws of England τόμος 37, τέταρτη έκδοση, παράγραφος 12, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου» και πραγματικώς, σε συνημμένη ένορκη δήλωση.
Ο εναγόμενος/καθ' ου η αίτηση στην ένστασή του ισχυρίστηκε ότι «δεν υφίσταται οιαδήποτε νομοθετική, νομολογιακή ή και δικονομικοαποδεικτική προϋπόθεση για ευόδωση τού διαβήματος».
Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι το σχετικό αίτημα «αφορά, τω όντι, σε αίτημα επανανοίγματος (είτε διά μιας αυστηρής οπτικής είτε όχι), μια και η τελική απόφαση του Δικαστηρίου επί της ουσίας έχει ήδη επιφυλαχθεί».
Όπως επισημαίνει το Δικαστήριο, «εν προκειμένω… το ερώτημα που επιθυμεί να απαντήσει ο δικηγόρος των εναγόντων/αιτητών, κατά τρόπο ολοκληρωμένο ως υποστηρίζει, αφορά στις όποιες συνέπειες χειρισμού τής επίδικης οπλοβομβίδας κατά παράβασιν των διαταγών ή και οδηγιών που ίσχυαν κατά τους κρίσιμους χρόνους (συμφώνως της εκδοχής τού εναγομένου/καθ' ου η αίτηση). Η παροχή της δυνατότητας αυτής, ως δικηγορική αγόρευση επικεντρωμένη στην ουσία τού τι επιθυμεί να εκφράσει ως ανάλυση και όχι βεβαίως ως μέσο παρουσίασης μαρτυρίας που δεν δόθηκε στη δίκη …- και είναι σαφής επί τούτω και η νομολογία η οποία ορίζει ότι η δικηγορική αγόρευση δεν αποτελεί παραδεκτή μέθοδο προσαγωγής μαρτυρίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Αναφορικά με την Αίτηση του Αντώνη Κυριάκου, Πολ. Αίτ. 78/16, ημ. 3.8.16, Selmani και Άλλου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 235/13, ημ. 5.6.15, ΝΑ Theophanous(Matic) Laundries Ltd v Κυπριακής Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 793, 797, El Fath Co for International Trade SAE v EDT Shipping Ltd και Άλλος (1992) 1(Β) ΑΑΔ 1255, 1270) - θα βοηθήσει το Δικαστήριο να σχηματίσει μια ολοκληρωμένη εικόνα τής εκδοχής των εναγόντων/αιτητών, με τις επιμέρους λεπτομέρειες αυτών, ως προτίθενται να τις εξηγήσουν οι ενάγοντες/αιτητές, να έχουν τη δική τους ουσιώδη σημασία για την αξίωση, όπως ευελπιστεί ο δικηγόρος τους».
Όπως αναφέρεται στην απόφαση, «το γεγονός ότι η επιφύλαξη δικαστικής απόφασης δεν συνιστά στάδιο της διαδικασίας, με όλα τα πιθανά παρεπόμενα, ακόμη και για την παροχή δεύτερης ευκαιρίας σε διάδικο να ακουστεί (ως εξηγείται στην Μαυρογένη ν Βουλής των Αντιπροσώπων και Άλλων (Αρ.1) (1996) 1(Α) ΑΑΔ 49, 60), δεν αμβλύνει ή ακυρώνει τη συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου να προχωρεί σε επανάνοιγμα υπόθεσης, εφόσον αποφανθεί ότι αυτό είναι αναγκαίο».
Και καταλήγει το Δικαστήριο: «Με αυτά κατά νουν, δεν θεωρώ πως θα βλαφθεί το σύστημα απονομής της Δικαιοσύνης αν παρασχεθεί η ευκαιρία στους ενάγοντες/αιτητές να προτάξουν την επιπρόσθετη επιχειρηματολογία τους σε μια τόσο σημαντική (όχι μόνο για τους διαδίκους αλλά και για την Πολιτεία) υπόθεση, ώστε να δημιουργηθεί, έστω και υπό υποκειμενικό φάσμα, η βεβαιότητα ότι τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα όσα χρειάζονται για να δυνηθεί το τελευταίο να αποφασίσει επί των αμφισβητουμένων. 
Δεν απασχολεί ιδιαίτερα, μολονότι κέντρισε τη δικαστική σκέψη ως συνειρμός, το ότι η τελεσφόρηση του αιτήματος (εν τη ευρεία εννοία του όρου καθότι περί συμφυώς αυτόβουλης δικαστικής εξουσίας ο λόγος και όχι περί επιτυχίας αιτήματος ως απόρροια κατ' αντιμωλίαν αντιπαράθεσης), θα ανοίξει ίσως τους κρουνούς για άλλα αιτήματα σε άλλες υποθέσεις. 
Δεν μπορεί να τιμωρηθούν οι ενάγοντες/αιτητές για ό,τι είναι που μπορεί να αναδυθεί μελλοντικώς ως ερμηνευτική τού σκεπτικού μιας δικαστικής απόφασης ή ενός δικαστικού χειρισμού, πόσω δε μάλλον όταν τούτο θα έβλαπτε, όπως εδώ, τα δικαιώματα τους, χωρίς αντίστοιχο πλήγμα στα δικαιώματα τού αντιδίκου. Η κάθε απόφαση κρίνεται στη βάση των δικών της γεγονότων. Οι ανάγκες τής υπόθεσης και τα συμφέροντα της Δικαιοσύνης απαιτούν επανάνοιγμα της υπόθεσης για τους λόγους που εξήγησα και ενασκώντας τις εξουσίες μου διατάζω ακριβώς αυτό. Καμιά διαταγή για τα έξοδα». (δημοσίευση απόφασης: cylaw.org)

Σχόλια