Το Δίκαιο της Ελευθερίας- Η Ηθική Ανάγνωση του Αμερικανικού
Συντάγματος (εισαγωγικό κεφάλαιο) Dworkin M. Ronald. "Οι δικαστές πρέπει
να ακολουθούν τις γενικές, παγιωμένες αντιλήψεις σχετικά με το χαρακτήρα της
εξουσίας που τους έχει αναθέσει το Σύνταγμα. Η ηθική ανάγνωση τους ζητά να
βρουν την καλύτερη εννοιολογική σημασία των συνταγματικών ηθικών αρχών - την
καλύτερη κατανόηση του τι πραγματικά απαιτεί το ίσο ηθικό status ανδρών και
γυναικών, για παράδειγμα -, που να συμφωνεί σε αδρές γραμμές με την αμερικανική
ιστορική εμπειρία. Δεν τους ζητά ν' ακολουθήσουν τα κελεύσματα των συνειδήσεων
τους ή τις παραδόσεις της κοινωνικής τους τάξης ή ομάδας, αν αυτές δεν μπορούν
να θεωρηθούν εμπεδωμένες σε αυτή την ιστορική εμπειρία. Φυσικά οι δικαστές που
ενδεχομένως κάνουν κατάχρηση της εξουσίας τους μπορεί να προσποιούνται ότι
σέβονται τον σημαντικό περιορισμό που θέτει η ακεραιότητα, ενώ στην
πραγματικότητα τον παραγνωρίζουν. Αλλά και στρατηγοί και πρόεδροι και κληρικοί
μπορούν επίσης να καταχραστούν τις εξουσίες τους. Η ηθική ανάγνωση είναι μια
στρατηγική για νομικούς και δικαστές που ενεργούν με καλή πίστη, και αυτό είναι
το περιεχόμενο της ερμηνευτικής στρατηγικής". (από το
οπισθόφυλλο του βιβλίου, εκδόσεις Παπαζήσης/ τίτλος πρωτοτύπου: FREEDOM'S LAW:
THE MORAL READING OF THE AMERICAN CONSTITUTION/ Μτφ: Χαλανούλη Χριστίνα).
Πρόστιμο 400 ευρώ για το γάβγισμα σκύλου που ενοχλούσε τους γείτονες
Το Εφετείο απέρριψε την έφεση καταδικασθέντος πρωτοδίκως για το ενοχλητικό γάβγισμα του σκύλου του, στον οποίο επιβλήθηκε χρηματική ποινή 400 ευρώ.(απόφαση 20.2.2019, αρ. ποιν.έφεσης 172/2018). Συγκεκριμένα ο εφεσείων αντιμετώπισε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας δύο κατηγορίες, μια για το αδίκημα κατοχής σκύλου που ενώ ήταν υπό τη φροντίδα του, του επέτρεψε να προκαλεί θόρυβο διά γαυγίσματος προκαλώντας οχληρία στο κοινό και μια για το αδίκημα της κατοχής σκύλου χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Υπήρξε παραδοχή στη δεύτερη κατηγορία, όχι όμως στην πρώτη και η υπόθεση οδηγήθηκε για ακρόαση, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν η καταδίκη του εφεσείοντα και η επιβολή της ποινής των €400 στην κατηγορία αυτή και €150 στην κατηγορία στην οποία υπήρξε παραδοχή. Επί πλέον ο εφεσείων καταδικάστηκε και στην καταβολή εξόδων ύψους €180. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο άρθρο 18(ε)(i) του περί Σκύλων Νόμου αρ. 184(Ι)/2002, το οποίο προνοεί ότι οποιοδήποτε πρόσωπ...

Σχόλια