Το Δίκαιο της Ελευθερίας- Η Ηθική Ανάγνωση του Αμερικανικού
Συντάγματος (εισαγωγικό κεφάλαιο) Dworkin M. Ronald. "Οι δικαστές πρέπει
να ακολουθούν τις γενικές, παγιωμένες αντιλήψεις σχετικά με το χαρακτήρα της
εξουσίας που τους έχει αναθέσει το Σύνταγμα. Η ηθική ανάγνωση τους ζητά να
βρουν την καλύτερη εννοιολογική σημασία των συνταγματικών ηθικών αρχών - την
καλύτερη κατανόηση του τι πραγματικά απαιτεί το ίσο ηθικό status ανδρών και
γυναικών, για παράδειγμα -, που να συμφωνεί σε αδρές γραμμές με την αμερικανική
ιστορική εμπειρία. Δεν τους ζητά ν' ακολουθήσουν τα κελεύσματα των συνειδήσεων
τους ή τις παραδόσεις της κοινωνικής τους τάξης ή ομάδας, αν αυτές δεν μπορούν
να θεωρηθούν εμπεδωμένες σε αυτή την ιστορική εμπειρία. Φυσικά οι δικαστές που
ενδεχομένως κάνουν κατάχρηση της εξουσίας τους μπορεί να προσποιούνται ότι
σέβονται τον σημαντικό περιορισμό που θέτει η ακεραιότητα, ενώ στην
πραγματικότητα τον παραγνωρίζουν. Αλλά και στρατηγοί και πρόεδροι και κληρικοί
μπορούν επίσης να καταχραστούν τις εξουσίες τους. Η ηθική ανάγνωση είναι μια
στρατηγική για νομικούς και δικαστές που ενεργούν με καλή πίστη, και αυτό είναι
το περιεχόμενο της ερμηνευτικής στρατηγικής". (από το
οπισθόφυλλο του βιβλίου, εκδόσεις Παπαζήσης/ τίτλος πρωτοτύπου: FREEDOM'S LAW:
THE MORAL READING OF THE AMERICAN CONSTITUTION/ Μτφ: Χαλανούλη Χριστίνα).
Πραγματικός Δικαιούχος σε Trusts: Δικαίωμα πρόσβασης του κοινού σε πληροφορίες UBO (ΔΕΕ)
Σύμφωνα με την Απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C -684/24 ( Across Fiduciaria κ.λπ.) και C -685/24 ( Unione Fiduciaria κ.λπ) στις 21/5/2026, υπό την προϋπόθεση ύπαρξης εννόμου συμφέροντος, το κοινό έχει πρόσβαση στις πληροφορίες για τον πραγματικό δικαιούχο των συμβάσεων καταπιστευτικής διαχείρισης του ιταλικού δικαίου. Κατά τη συνήθη έννοιά της, η σύμβαση καταπιστευτικής διαχείρισης είναι η συμφωνία με την οποία ανατίθεται στον καταπιστευτικό διαχειριστή η διαχείριση αγαθών ή δικαιωμάτων προς το συμφέρον του καταπιστεύοντος ή άλλων δικαιούχων. Σύμφωνα με την τέταρτη οδηγία κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες [1], τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι εμπιστευματοδόχοι παρέχουν, τηρούν και καθιστούν διαθέσιμες τις πληροφορίες σχετικά με τους πραγματικούς δικαιούχους των εμπιστευμάτων. Οι υποχρεώσεις αυτές εκτείνονται και σε άλλα νομικά μορφώματα που έχουν δομή ή λειτουργίες παρεμφερείς με εκείνες των εμπιστευμάτων....

Σχόλια