Απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 6ης
Ιουλίου 2017 (τέταρτο τμήμα) στην υπόθεση C-290/16 Air Berlin plc &
Co. Luftverkehrs KG κατά Bundesverband der Verbraucherzentralen und
Verbraucherverbände – Verbraucherzentrale Bundesverband eV: Το Δικαστήριο
έκρινε ότι η επιβολή από την αεροπορική εταιρεία «Air Berlin» αυτοτελούς
χρέωσης ύψους 25 ευρώ ανά επιβάτη και ανά κράτηση κατ’ αποκοπή, προκειμένου για
οικονομικές θέσεις, ως διαχειριστικά έξοδα, σε περίπτωση ακύρωσης της κράτησης
ή σε περίπτωση μη εμφάνισης κατά την επιβίβαση, μπορεί να ελεγχθεί και να
ακυρωθεί από τα αρμόδια δικαστήρια ως καταχρηστικός. Γενικός Όρος Συναλλαγών
υπό την έννοια της Οδηγίας 93/13/ΕΟΚ σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες
των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές. Η Οδηγία εφαρμόζεται και στις
συμβάσεις αεροπορικών μεταφορών και, στο πλαίσιο αυτό, οι αεροπορικές εταιρείες
δεν μπορούν να επιβάλλουν έξοδα διεκπεραίωσης στους καταναλωτές για την
εκπλήρωση δικής τους υποχρέωσης, χωρίς αυτό να συνδέεται με την ελευθερία
καθορισμού των αεροπορικών ναύλων. Το Δικαστήριο έκρινε, επίσης, ότι είναι
υποχρεωτική η αναγραφή από τις αεροπορικές εταιρείες του πραγματικού ποσού των
κάθε είδους τελών, φόρων, επιβαρύνσεων ή προσαυξήσεων, στο πλαίσιο της αρχής
της διαφάνειας των τιμών, κατ’ εφαρμογή του Κανονισμού (ΕΚ) 1008/2008 (Ε Ε L
293/3), όπως είναι υποχρεωτική και η ξεχωριστή αναγραφή όλων των στοιχείων που
απαρτίζουν το τελικό αντίτιμο που πρέπει να καταβάλει ο καταναλωτής στον
αερομεταφορέα. Δείτε το κείμενο της απόφασης εδώ
Πρόστιμο 400 ευρώ για το γάβγισμα σκύλου που ενοχλούσε τους γείτονες
Το Εφετείο απέρριψε την έφεση καταδικασθέντος πρωτοδίκως για το ενοχλητικό γάβγισμα του σκύλου του, στον οποίο επιβλήθηκε χρηματική ποινή 400 ευρώ.(απόφαση 20.2.2019, αρ. ποιν.έφεσης 172/2018). Συγκεκριμένα ο εφεσείων αντιμετώπισε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας δύο κατηγορίες, μια για το αδίκημα κατοχής σκύλου που ενώ ήταν υπό τη φροντίδα του, του επέτρεψε να προκαλεί θόρυβο διά γαυγίσματος προκαλώντας οχληρία στο κοινό και μια για το αδίκημα της κατοχής σκύλου χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Υπήρξε παραδοχή στη δεύτερη κατηγορία, όχι όμως στην πρώτη και η υπόθεση οδηγήθηκε για ακρόαση, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν η καταδίκη του εφεσείοντα και η επιβολή της ποινής των €400 στην κατηγορία αυτή και €150 στην κατηγορία στην οποία υπήρξε παραδοχή. Επί πλέον ο εφεσείων καταδικάστηκε και στην καταβολή εξόδων ύψους €180. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε στο άρθρο 18(ε)(i) του περί Σκύλων Νόμου αρ. 184(Ι)/2002, το οποίο προνοεί ότι οποιοδήποτε πρόσωπ...

Σχόλια