Cyprus Legal News

O περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 1) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2026 που δημοσιεύθηκε στις 7.8.2026, τροποποιεί τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2023 («ο Βασικός Διαδικαστικός Κανονισμός»).  Το Μέρος 43 (Απαιτήσεις Ναυτοδικείου) του Βασικού Διαδικαστικού Κανονισμού τροποποιείται ως ακολούθως:  (α) Με την προσθήκη αμέσως μετά την παράγραφο (2) του Κανονισμού 25 αυτού, της ακόλουθης νέας παραγράφου (3):  «(3) Η εφαρμογή των παραγράφων (1) και (2) αναστέλλεται μέχρι την έκδοση σχετικής Γνωστοποίησης από το Ανώτατο Δικαστήριο για την έναρξη ισχύος τους.».   (β) Με την προσθήκη αμέσως μετά το τέλος του Κανονισμού 25 αυτού, του ακόλουθου νέου Κανονισμού 26:  «43.26 Μαγνητοφώνηση και απομαγνητοφώνηση διαδικασίας από το Ναυτοδικείο  (1) Σε περίπτωση αδυναμίας τήρησης των πρακτικών της διαδικασίας με άλλο ενδεδειγμένο τρόπο, το Ναυτοδικείο δύναται να προχωρήσει στη μαγνητοφώνηση οποιασδήποτε ενώπιόν του διαδικασίας...

Ο περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2023, o οποίος δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 21.4.2023, τροποποιεί τον βασικό νόμο περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων και ειδικότερα το άρθρο 27Α (ειδική διάταξη). Συγκεκριμένα, το άρθρο 27Α του βασικού νόμου τροποποιείται με την αντικατάσταση της «είκοσι τεσσάρων (24) μηνών» (πέμπτη γραμμή), με τη φράση «τριάντα εννέα (39) μηνών».  Η νέα διατύπωση έχει ως εξής:  27Α. Παρά τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, ο προβλεπόμενος χρόνος παραγραφής αγώγιμου δικαιώματος για αμέλεια ή παράβαση θέσμιου καθήκοντος κατά φυσικού ή νομικού προσώπου, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2021, αναστέλλεται για χρονική περίοδο τριάντα εννέα μηνών (39) μηνών.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ομόφωνα με απόφασή του της 23ης Μαϊου 2017, ότι η Σλοβακία παραβίασε το άρθρο 6 παρ.1 (δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (υπόθεση Paluda κατά Σλοβακίας -αίτηση υπ 'αριθ. 33392/12). Η υπόθεση αφορούσε την αδυναμία ενός δικαστή να προσβάλει στο δικαστήριο την απόφαση που τον έθετε σε διαθεσιμότητα. Εναντίον του προσφεύγοντος Paluda, δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, εκκρεμούσε πειθαρχική διαδικασία για το λόγο ότι είχε κατηγορήσει τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου για κατάχρηση εξουσίας. Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η εγγύηση πρόσβασης στο δικαστήριο βάσει του άρθρου 6 § 1 της ΕΣΔΑ, είχε εφαρμογή στην απόφαση διαθεσιμότητας του Paluda και ότι υπήρχε νομική βάση για την αδυναμία να στραφεί ενώπιον δικαστηρίου για το λόγο αυτό. Το Δικαστήριο παρατήρησε ότι η νομιμότητα του επιδιωκόμενου σκοπού, μέσω της άρνησης πρόσβασης στο δικαστήριο, ήταν αμφισβητήσιμη και κατέληξε στο συμπ...

Την πύλη εξόδου των Κεντρικών Φυλακών πέρασε μετά από 30 χρόνια ο μακροβιότερος κατάδικος στη Κύπρο, ο Παναγιώτης Καυκαρής, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε ισόβια για την δολοφονία του 45χρονου Πανίκου Μιχαήλ και των παιδιών του Χρήστου και Μιχάλη, δεκατριών και έντεκα χρόνων, αντίστοιχα, στις 10 Ιουλίου του 1987.  Μετά από τρείς απορριπτικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το Συμβούλιο Αποφυλακίσεως των Κεντρικών φυλακών έκανε δεκτή την αίτηση του ισοβίτη για την αποφυλάκιση του. Ο Καυκαρής είχε πρωτοδίκως κριθεί ένοχος σε τρεις κατηγορίες για φόνο εκ προμελέτης κατά παράβαση των άρθρων 203 (1) (2), 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 όπως ίσχυε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση δια βίου σε κάθε κατηγορία. Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Εφετείου στις 21.5.1990, που είχε απορρίψει την έφεση του Καυκαρή, «το πρωΐ της 10ης Ιουλίου, 1987, διαπράχθηκε ένα από τα πιο σοβαρά εγκλήματα στην ιστορία της Κύπρου. Βόμβα με την οποία είχε παγιδευθεί το σταθμευμένο αυτοκίνητο του...

  Της Κατερίνας Στυλιανού, εκπαιδευτικού/φοιτήτριας Νομικής* «Όποιος έρχεται σε παράνομη συνουσία με γυναίκα, χωρίς τη συναίνεση της παθούσας ή με τη συναίνεση της εφόσον η συναίνεση για αυτό δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης ή προκειμένου για παντρεμένη γυναίκα, με την πλαστοπροσωπία του συζύγου της, είναι ένοχος κακουργήματος το οποίο καλείται βιασμός.» Όπως παρατίθεται πιο πάνω, η μέχρι τώρα νομοθεσία εφαρμοσμένη στο σήμερα, φαίνεται ατελής, μη επίκαιρη και ριζωμένη στην πατριαρχία. Ως εκ τούτου, η δυσκολία από εν δυνάμει θύματα να φτάσουν στο κατώφλι της δικαστικής αίθουσας, οδήγησε πολλές υποθέσεις στην αποσιωποίηση. Η κουλτούρα του βιασμού (rape culture) που ενδυναμώνεται με την ατιμωρησία, δεν παύει να υπάρχει με την μεταρρύθμιση στην νομοθεσία. Η τροποποίηση του άρθρου είναι μόνο μια αρχή για την αλλαγή συνειδήσεων, με στόχο την εξάλειψη της από την κοινωνία. Μετά από αρκετές προσπαθειες του ΑΚΕΛ, αλλά και του γυναικείου κινήματος ΠΟΓΟ για την εν λόγω μ...