Της Κατερίνας Στυλιανού, εκπαιδευτικού/φοιτήτριας Νομικής* «Όποιος έρχεται σε παράνομη συνουσία με γυναίκα, χωρίς τη συναίνεση της παθούσας ή με τη συναίνεση της εφόσον η συναίνεση για αυτό δόθηκε υπό το κράτος βίας ή φόβου σωματικής βλάβης ή προκειμένου για παντρεμένη γυναίκα, με την πλαστοπροσωπία του συζύγου της, είναι ένοχος κακουργήματος το οποίο καλείται βιασμός.» Όπως παρατίθεται πιο πάνω, η μέχρι τώρα νομοθεσία εφαρμοσμένη στο σήμερα, φαίνεται ατελής, μη επίκαιρη και ριζωμένη στην πατριαρχία. Ως εκ τούτου, η δυσκολία από εν δυνάμει θύματα να φτάσουν στο κατώφλι της δικαστικής αίθουσας, οδήγησε πολλές υποθέσεις στην αποσιωποίηση. Η κουλτούρα του βιασμού (rape culture) που ενδυναμώνεται με την ατιμωρησία, δεν παύει να υπάρχει με την μεταρρύθμιση στην νομοθεσία. Η τροποποίηση του άρθρου είναι μόνο μια αρχή για την αλλαγή συνειδήσεων, με στόχο την εξάλειψη της από την κοινωνία. Μετά από αρκετές προσπαθειες του ΑΚΕΛ, αλλά και του γυναικείου κινήματος ΠΟΓΟ για την εν λόγω μ...
